Çok sıkılıyorum.
Bugünlerde yazı yazma yeteneğimi de kaybettim.
Mal mal takılıyorum etrafta. Amaçsız.
Bu aşk ne acaip bişeymiş lan.
Çok sevdiğin birinden aniden nefret ediyosun. Bianda.
Nasıl olduğunu anlamadan suratına tükürmek istiyosun.
İğreniyosun.
Lanet yağdırıyosun ona.
Hem ona hemde onu bu kadar sevdiğin bu kadar değer verdiğin için kendine.
Ve en acaibi üzülmüyosun..
Hayatımdan çıkıp giderse ölürüm yaşayamam diyosun.
Çıkıp gidiyo.
Üzülmüyosun. Hemde hiç.
Sadece anılarını gelirse aklına için cız! ediyo. O kadar..
Ne gözyaşı ne bi bunalım.
Sadece insanların ne kadar şerefsiz olduklarını, onlara hiç güvenmemek gerektiğini anlıyosun.
Dün kü b*k için hiç düşünmeden seni nasıl silebileceğini öğreniyosun.
Öyle işte..
Artık aşık değilim. İçim nefretle dolu ona karşı.
Ve en kötüsü intikamcıyım.
Hemde aşırı..
Öcümü almadan bırakmam peşini.
İstemdışı bişey bu. ~Yapı meselesi yaani.