Sanki hep aynı sabaha uyanıyorum.

Aynı saatte aynı şekilde.

10.30 Hiç değişmez bu saat. Sanki saat çalıyormuş gibi. Dakikası dakikasına her sabah aynı.

Ve aynı pozisyonda uyanıyorum. Yastığım kafamın üzerinde.

Sonra her gün yaptığı gibi yüzümü yıkıyorum.

Bilgisayarımı açıyorum.

Önce facebook’a sonra twitter’a sonra da formspring’e giriş yapıyorum. Her gün aynı.

Annem arıyor. Beni çağırıyor yanına. Gidiyorum. Oturuyorum oturuyorum. Saat 5’te çıkıyoruz.

Eve geliyorum. Yine bilgisayarı açıyorum. Her günkü gibi.

Her gün aynı şarkıyı dinliyorum. Şarkım bile aynı.

Elton John – Tiny Dancer.

Bütün gece bilgisayar başında; hep aynı kişiler hep aynı yerler.

Sonra saat 2.30 oluyor. Uykum geliyor.

Uykum bile hep aynı saatte geliyor.

Banyoya gidip tişortumu ıslatıyorum. Çünkü çok sıcak.

Yüz üstü yatıp yarım saat kadar hayal kuruyorum.

Hep aynı hayaller.

Sonra soluma dönüp elimi yastığımın altına sokup uyuyorum.

Sabah oluyor. 10.30 uyanıyorum.

Yastığım kafamın üzerinde.

Yüzümü yıkıyorum.

Bilgisayarımı açıyorum.

Annem arıyor.

Gidiyorum.

Geliyorum.

Bilgisayarımı açıyorum.

Müzik dinliyorum.

Uykum geliyor.

Yatıyorum.

Hayal kuruyorum.

Soluma dönüp uyuyorum.

Sabah oluyor.

Uyanıyorum…

Uyuyorum.

Uyanıyorum.

Uyuyorum.

Uyanıyorum.

İşte bu kadar.